Kajakarstwo

19 stycznia 1924 powstała międzynarodowa organizacja, nazywana pierwotnie IRK (Internationale Repraesentschaft fuer Kanusport), a po drugiej Wojnie Światowej przemianowana na ICF (International Canoe Federation). w roku 1936 kajakarstwo regatowe, a w 1972 kajakarstwo górskie trafiło do programu olimpijskiego.

W kajakarstwie klasycznym zawody odbywają się na dystansach 250 metrów, 500 m, 1000 m, 10000 m, górskie zaś dzieli się na slalom i zjazd. W kajakarstwie górskim stosuje się kajaki jednoosobowe (K1) oraz kanadyjki jedno- lub dwuosobowe (C1 i C2). Łodzie do slalomu i zjazdu bardzo się różnią.

W kajaku zawodnik siedzi twarzą skierowaną do przodu, posługując się dwupiórowym wioslem. W kanadyjce regatowej zawodnik klęczy na jednym kolanie, a w kanadyjce górskiej siedzi na obu kolanach w przyklęku i wiosłuje wiosłem o jednym piórze (pegajem).

Inne sporty kajakowe to: żeglarstwo kajakowe (nie istniejące w polsce) - używa specjalnych kajaków wyposażonych w żagle, są uznawane za najbardziej wymagające i najszybsze łodzie kadlubowe; kajak-polo - jest to piłka kajakowa, a mecze rozgrywane są przez dwie drużyny po 5 osób każda; kajakowe rodeo (freestyle) - polega na wykonywaniu figur akrobatycznych na fali rzecznej lub w odwoju, do tych figur należą m.in. salta, obroty płaskie i pionowe, piruety.